Czym jest integracja sensoryczna?
Mózg w każdej chwili naszego życia odbiera, segreguje i przetwarza bodźce zmysłowe, które docierają do niego z naszego ciała. Poszczególne zmysły współdziałają ze sobą podczas wykonywania złożonych zadań i ten proces stanowi podstawę ich integracji. Tworzenie procesów integracji sensorycznej powstaje w pniu mózgu.
Można powiedzieć, że integracja sensoryczna to organizacja bodźców, która umożliwia ich późniejsze wykorzystanie. Jest to szybki i precyzyjny sposób przesyłania, różnicowania, modulowania, a także interpretacji bodźców płynących z naszego ciała i środowiska, który pozwala na efektywne interakcje z otoczeniem.
Zaburzenia integracji sensorycznej. Co powinno Cię zaniepokoić?
Jeśli mózg nie funkcjonuje sprawnie i w sposób prawidłowy mówimy o jego dysfunkcji. Jeśli zaś nie przetwarza i nie porządkuje w sposób prawidłowy docierających do niego impulsów z układów sensorycznych mówimy o zaburzeniach integracji sensorycznej, a co za tym idzie o nieprawidłowościach w zachowaniu. Dziecko z dysfunkcją integracji sensorycznej nie odbiera w sposób prawidłowy bodźców z ciała i otoczenia z powodu dysfunkcji mózgu, ale w większości przypadków nie wynika to z uszkodzenia mózgu. Dzięki temu za pomocą ćwiczeń i terapii można takiemu dziecku pomóc te bodźce organizować. Zaburzenie integracji sensorycznej nie jest chorobą i nie stanowi zagrożenia, jednakże ma ogromny wpływ na funkcjonowanie dziecka.
Dzieci z dysfunkcją integracji sensorycznej mogą mieć kłopoty z nauką, mogą cierpieć na zaburzenia językowe i sprawiać kłopoty wychowawcze oraz mieć inne kłopoty natury psychologicznej. Są to jednak dzieci inteligentne, u których w większości przebiega prawidłowo rozwój poznawczy. Dopiero bardzo duże zaburzenia integracji sensorycznej w wielu obszarach mózgu mogą powodować kłopoty z generalizacją, zrozumieniem idei lub wywoływać deficyty poznawcze.
Dziecko z dysfunkcją integracji sensorycznej może się rozwijać nierówno. Oznacza to, że w jednej sferze będzie funkcjonowało adekwatnie do wieku, w innej zaś będzie rozwinięte słabiej.
Każdy z nas ma określoną wrażliwość sensoryczną. Jeśli jednak to co się dzieje z Twoim dzieckiem przeszkadza mu w funkcjonowaniu, zakłóca jego rozwój, utrudnia kontakt ze środowiskiem to powód, dla którego warto przyjść na konsultację.
Zwróć uwagę jeśli Twoje dziecko:
- unika Twojego dotyku lub dotyku osób z najbliższego otoczenia,
- staje się nerwowe, jeśli ktoś je przypadkowo potrąci,
- krzyczy podczas mycia lub czesania włosów,
- dławi się lub unika jedzenia o określonej konsystencji,
- krzyczy lub zasłania uszy, kiedy słyszy głośne dźwięki np odkurzacza, szczekającego psa,
- odczuwa lęk przed zwykłymi zajęciami ruchowymi np. huśtaniem na huśtawce,
- wykazuje mniejszą wrażliwość na ból, skaleczenia lub sińce,
- gryzie niejadalne przedmioty np. kredki, ubrania, zabawki,
- wpada na przedmioty lub zderza się z nimi,
- łatwo się męczy,
- unika kontaktu z innymi,
- ustawia głośność telewizora na najwyższy poziom,
- bez przerwy szuka przedmiotów, których lubi dotykać,
- wierci się lub ma problemy, żeby pozostać w bezruchu,
- liże, gryzie lub ssie ubrania,
- ma problemy z rozróżnianiem podobnych dźwięków,
- nie rozumie czego dotyka, jeśli tego nie widzi,
- sprawia wrażenie niezgrabnego lub niezdarnego,
- ma problemy z rozpoznawaniem różnic pomiędzy zapachami, smakami,
- ma problem z ubieraniem się, dbaniem o siebie,
- ma problemy z wykonywaniem różnych zadań,
- pisze w sposób niestaranny lub nieczytelny,
- ma trudności z siedzeniem w pozycji wyprostowanej.
Konsultację u terapeuty intrgracji sensorycznej powinna poprzedzić konsultacja u lekarza pediatry, a następnie u specjalistów np. laryngologa, okulisty w celu wykluczenia chorób mogących wywoływać podobne zachowania u dziecka.
Musisz to wiedzieć, jeśli zdecydujesz się na wizytę w moim gabinecie.
Po konsultacji telefonicznej umówię Cię na wizytę bez udziału dziecka. Zapytam o to, co Cię niepokoi w zachowaniu dziecka, a następnie przeprowadzę z Tobą wywiad, podczas którego zapytam m.in. o przebieg ciąży, kamienie milowe, choroby, alergie dziecka. Poproszę Cię również o wypełnienie kwestionariusza sensomotorycznego, w którym odpowiedzi to TAK lub NIE. Spotkanie potrwa około godziny.
Następna wizyta to spotkanie z dzieckiem. W zależności od tego w jakim wieku jest dziecko i od jego predyspozycji, możesz zostać z nim na sali lub pozwolić na samodzielną eksplorację. Będę prowadziła obserwację podczas swobodnej zabawy dziecka, a także jeśli będzie taka możliwość wykonam próby obserwacji klinicznej, a także wybrane próby z Testów Południowo-Kalifornijskich. Spotkanie będzie miało formę zabawy i będzie dostosowne do możliwości dziecka, potrwa ok. dwóch godzin. Jeśli podczas tego spotkania nie uzyskam wystarczającej ilości informacji, umówię Was na kolejne.
Kolejny krok to opracowanie przeze mnie wyników obserwacji i testów, a następnie zaproszenie Cię na wizytę i omówienie wyników diagnozy. To spotkanie będzie trwało ok. godziny.
Terapia zaburzeń integracji sensorycznej to tzw. terapeutyczna zabawa. Zajęcia odbywają się na nowoczesnej, przystosowanej sali, która przede wszystkim jest dla dzieci bezpieczna i przyjazna.
Terapię prowadzę tylko i wyłącznie w oparciu o wcześniejszą diagnozę dziecka, która odbyła się w moim gabinecie lub w gabinecie innego terapeuty.
Sesja terapeutyczna trwa ok. 50 minut, organizuję ją tak, żeby wziąć pod uwagę nie tylko potrzeby dziecka, ale również jego zainteresowania. Nasz wspólny czas jest przyjemnością i zabawą, podczas której stymuluję układ nerwowy dziecka, co umożliwia mu bardziej precyzyjne interpretowanie informacji sensorycznych.
W zależności od potrzeb chciałabym się spotykać z Twoim dzieckiem minimum raz w tygodniu.
W mojej pracy kieruję się zasadą ,,dajmy sobie czas”. Daję czas dziecku na oswojenie się z nową sytuacją, na poznanie i mnie i sali terapeutycznej, czas na zbudowanie zaufania i czas na efekty terapii.
Dieta sensoryczna to rozkład zaleconych przez terapeutę zajęć sensorycznych, które dziecko powinno wykonywać w ciągu dnia. Ćwiczenia pozwalają mu na sprawne funkcjonowanie i postrzeganie otoczenia.
Ułożę dla Was taką dietę złożoną z odpowiednich doznań sensorycznych, a Waszym zadaniem będzie jej przestrzegać i ćwiczyć w domu.
Dieta sensoryczna pomoże Twojemu dziecku odnosić sukcesy w życiu codziennym.
Rediagnoza to ponowna diagnoza, która ma na celu weryfikację poczynionych postępów w terapii. Rediagnozę przeprowadzam co pół roku, a także w przypadku, kiedy dziecko przychodzi do mnie na terapię z diagnozą od innego terapeuty starszą niż pół roku.
